คุณแม่ใจร้อน
|
|
ไดวันนี้ยังไม่มีรูปค่ะ ตามที่ว่าไว้ตั้งแต่ไดที่แล้วว่าพื้นที่กำลังจะเต็มยังไม่ได้เคลียร์ค่ะ ตอนนี้ได้ซีดีแล้วล่ะ เมื่อคืนลืมเปิดดู ขี้ลืมจริงๆเลยเราหมู่เนี้ย วันศุกร์ 18 เมษายน 2551 ขอเล่าข้ามๆก่อน เอาวันนี้ก่อนเพราะมีเรื่องเครียดๆ สดๆ ร้อนๆ เด๋วจะลืมอีก เมื่อเช้าลืมกระเป๋าตังค์กับมือถือ แม่ขับรถพาคุณตามารพ.ด้วย มองดูน้ำมันกำลังจะหมดก็เลยค้นๆๆๆๆกระเป๋า จ๊ากกกก...ลืมมมมม บัตรเบิตก็อยู่ในกระเป๋าหมด จะขอยืมตาเค้าก็บอกว่าพกมาแค่ร้อยเดียว ป่อย..ย..!!! เลยอดเติมน้ำมัน ไม่เป็นไรคงจะพอไปและกลับน่า ขับมาถึงรพ. จอดรถเอาแถวใกล้ห้องทำงานเผื่อตากลับบ้านจะไม่ได้เดินไกล ด้วยความเจ้าระเบียบของแม่เองขับไปจอดซะชิดข้างหน้า ทีนี้ข้างหลังมันก็ว่างๆสามารถจอดได้อีกคัน แต่คันหน้ามันจะออกไม่ได้ แม่ก็คิด ไม่เป็นไรมั๊งคงไม่มีใครมาจอดท้ายหรอกน่า (หาไม่รู้ว่าตัวเองคิดผิดไปแล้ว) ทำงานไปสักพักน้านิ่มพาซิ่งมอไซค์ไปส่งงานกองคลังเห็นมีรถจอดท้าย อ้าว!!!ไรวะ แต่ตอนกลับไม่เห็นมีละ ก็โล่งอก ทีนี้พอตาตรวจเสร็จน้าตู่มาเอากุญแจจะไปเอารถกลับบ้าน ปรากฏว่ามีคันใหม่มาจอดท้ายอีกละ น้าตู่ก็ให้ประกาศๆๆๆๆ เป็นชั่วโมง ไม่มีใครหน้าไหนมาถอยให้ แม่เลยไปจัดการ ประกาศบอกว่ารถของท่านถูกเฉี่ยวชน กะว่าต้องรีบมาแน่ รอๆๆๆอีกกว่าครึ่งชั่วโมง ไม่มา.... อะไรหว่า สงสัยรถมันเก่าๆไงเค้าเลยไม่สนใจ หน้า***จัง โมโหๆๆๆๆๆๆๆ แม่ให้น้าตู่เข็นรถมอไซค์ที่อยู่แถวนั้นออกให้หมด แล้วขับขึ้นฟุตบาทโลด ขยับหน้าขยับหลัง ขยับๆๆๆๆ นานเหมือนกันนะ แต่ออกมาได้ เย้..น้านิ่มมาดูก็งง..เหมือนกัน แม่มาดูก็งง..นะ ออกมาได้ไงเนี่ย ช้าน.... อารมณ์เดือดยังไม่หาย เอากุญแจให้น้าตู่ขับพาตากลับบ้าน เย็นนี้แม่จะนั่งรถสองแถวกลับเอง แล้วรีบวิ่งไปห้องทำงาน เขียนเลยครับ "ไม่มีมารยาท จอดรถขวางทางแบบนี้คนอื่นเค้าจะออกได้ไง หา.. ประกาศเรียกตั้งหลายครั้งทำไมไม่มาถอย ทีหลังอย่าทำนะโว้ย..!!!" แล้วก็ติดไว้หน้ารถนั่นล่ะ สม!!! ให้มันรู้ซะมั่ง อิอิ ................................................................... ย้อนหลังวันก่อนสงกรานต์ซะหน่อยนะคะ ส่วนวันสงกรานต์รูปเยอะจะลงไดหน้าน๊า... วันศุกร์ 11 เมษายน 2551 วันนี้เครียดแต่เช้า น้องที่ทำงานเกิดสอบได้งานที่ใหม่ ทีนี้เค้าก็ไม่ยอมบอกแม่ คือห้องอื่นเค้ารู้หมด แต่แม่กับน้านิ่มและเพื่อนที่ทำงานห้องเดียวกันไม่มีใครรู้ เพราะเค้าไม่บอก ทีนี้เวลาเพื่อนห้องอื่นเข้ามาพูด "...*** ยินดีด้วยนะ สอบได้เป็นข้าราชการดีใจจัง" (ปัจจุบันเค้าเป็นลูกจ้าง) เค้าก็ขยิบตา ทำเป็นไม่อยากให้พูด ไอ้เรารู้จากที่อื่นแล้วล่ะ แต่ไม่พูด เฉย..รอว่าเมื่อไหร่มันจะบอกหว่า คือ จริงๆไม่มีอะไรมากมายกับเค้านะ ไม่ได้ผิดใจอะไรกันเลย ก็งงๆอยู่ว่าทำไมเค้าไม่บอก เรื่องนี้แม่น่าจะได้แสดงความยินดีกับเค้านะเนี่ย ก่อนหน้านี้ 2-3 วัน(ซึ่งเค้ารู้แล้วว่าจะออก) เค้ายังมาเบิกเงินค่า OT กับแม่ก่อน ซึ่งรอเงินคณะมันจะนานใช่มะ แม่ยังไม่รู้เรื่องก็ให้ไป ไม่คิดอะไร แม่รอมาหลายวัน รอว่าเค้าจะบอก และมอบงานยังไง งานไปถึงไหน เอกสารที่เค้ารับผิดชอบเก็บไว้ไหนบ้าง ก็ไม่บอก เรื่องอื่นไม่ว่า เรื่องงานสำหรับแม่น่ะเรื่องใหญ่นะ ซึ่งเค้าจะทำงานวันนี้วันสุดท้ายแล้ว แถมตอนบ่ายคณะจัดงานสงกรานต์ก็จะไม่มีคนทำงานแล้ว สุดท้าย.... แม่เลยเม้งซะเลย....โมโหมากๆ เรียกหัวหน้ามาเลย โห!!ยัยนี่เรียกหัวหน้ามาคุยเลย เพราะหัวหน้าก็บานเย็นซะเหลือเกิน ทองไม่รู้ร้อน เรื่องงานชั้นไม่สน สนแต่เรื่องอื่น แม่แดงเอ๋ย(แม่เจ้าชิน ทำงานที่เดียวกัน)...เข้ามาอ่านก็เหยียบไว้นะเฟ้ย...ขอร้อง..อิอิ ถามว่า "เธอจะออกเธอมอบงานยัง ทำไรอยู่ วันๆรู้ว่าจะออกทำไมไม่รีบเคลียร์งาน นั่งเล่นเนตอยู่ได้ทั้งวัน จะออกทำไมไม่บอกชั้น" เค้าก็บอกว่า"จะบอกอยู่" ฮ่วย!! "แล้วเธอจะบอกเมื่อไหร่ วันนี้เหรอ วันนี้ชั้นมีประชุมตอน 10 โมง ตอนบ่ายก็ไม่ได้ทำงานแล้ว หรือจะบอกตอนเที่ยง ห๊า.." เม้งอยู่ได้คนเดียว หน้าเขียวหน้าแดง หัวหน้าได้แต่มองตาปริบๆ สงสัยคิด เก่งจังนังนี่ "เธอจะไปทำอะไรชั้นไม่สนหรอกนะ แต่เรื่องงานเธอต้องมอบให้เรียบร้อยก่อนออก" เค้าก็บอก"เด๋วเขียนไว้ให้ว่าทำถึงไหน มีแฟ้มอะไรบ้าง" "รู้จักความมั๊ย มอบงานมันต้องเป็นลายลักษณ์อักษรเว้ย..!!!" เม้งๆๆๆๆๆยาวเหยียด สุดท้ายหัวหน้า(ผู้ซึ่งเห็นใจคนอื่นเป็นที่หนึ่ง)ก็อลุ้มอล่วย อีกแล้ว เดี๋ยวให้เขียนทิ้งไว้แล้วกัน แม่ก็โมโห ถ้าทำงั้นหัวหน้าก็เป็นคนรับมอบละกัน...ฮ่วย..เซ็งงงง 10.30 น.เข้าประชุมร้านสวัสดิการ จัดการเรื่องที่ผู้จัดการมันหาเรื่องเอาไว้ตั้งแต่คราวก่อนเรียบร้อยแบบสะใจ ไม่ใช่นางมารนะ แต่ใม่ใช่นางเอก แม่ไม่ชอบให้ใครมาเอาเปรียบเราฝ่ายเดียว แต่เราก็ไม่ทำคนอื่นเหมือนกันนะ เที่ยง ไปกินข้าว บ่ายสองเข้ามาที่ทำงานเก็บของกลับบ้าน เค้าเข้ามาก่อนแล้วบอกว่า"พี่หนูขอโทษ โกรธเหรอ" โห..ขนาดนั้นไม่โกรธก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วล่ะ "ใช่ ชั้นโกรธเธอ เกลียดเธอ เสียความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กัน แล้วมันคงเอากลับคืนมาไม่ได้" แม่ก็ถามเหตุผลที่เค้าทำยังงั้น เหตุผลขอบอกว่าไม่เข้าท่าที่สุด แม่อาจจะใจร้ายไปที่ไม่ให้อภัยเค้า ด้วยอารมณ์ที่เดือดอยู่ แต่ก็ยังอวยพรให้เค้าโชคดีนะ เค้าไปแล้ว แต่งานของเค้ากองตรืม แม่ก้บน้านิ่มต้องตามเคลียร์กัน เซ็งมากมาย...เซ็ง...
Posted on Fri 18 Apr 2008 18:12
|
|
|
|
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Made in น้าโอ