|
|
ไปบ้านยายทวด วันนี้มาอัพแบบรีบๆครับ หลังจากลงรูปไว้อย่างเดียวตั้งแต่วันอาทิตย์แล้ว แม่หนิงโทรมาทวงแล้วต้องอัพสักหน่อย ไม่งั้นคงโดนต่อว่าแน่นอน นอนแน่ อิอิ จริงๆก็อยากอัพตั้งแต่วันอาทิตย์แล้วคร้าบบ แต่แม่ทำงานทั้ง 7 วันเลยน่ะซิ หาเวลายากเย็น วันจันทร์ 16 มิถุนายน 2551 วันนี้ตามาหาหมออีละ ช่วงเช้าแม่มีประชุมระบบสารสนเทศกับบ.ที่มา Present ระบบ กินข้าวเสร็จไปส่งตาที่บ้าน เห็นเจอาร์หลับอยู่เลยแอบหอมซะ ชื่นใจคร้าบบ ไปรับเจได เห็นกินไอติมอยู่เลยถามว่าเอาตังค์ที่ไหน เจไดบอกว่าพ่อเพื่อนซ้อให้ครับ เอาอีกละ หลายครั้งแล้วเจไดแม่บอกว่าให้ไปเอาที่ป้าก่อน ให้ป้าจดไว้แล้วแม่จะตามจ่ายให้ บางวันแม่ให้เงินใส่กระเป๋าให้ก็ไม่ใช้ แม่เลยกำชับห้ามขอพ่อแม่เพื่อนอีก ให้เอาเงินในกระเป๋าตัวเองซื้อนะครับ แม่เกรงใจเค้านะ ตอนเย็นไปว่ายน้ำ เจอชินที่สระ เห็นน้องผู้ชายคนนึงน่าสงสารมาก เค้าเป็นอัมพาตซีกซ้ายเดินไม่ได้ แม่เค้าเลยพามาว่ายน้ำออกกำลังกาย
ก็ขอให้น้องหาย แล้วเดินได้นะครับ ว่ายเสร็จกินซาลาเปา ซื้อไปฝากเจอาร์ 1 ลูกด้วย ก่อนนอนเจไดบอกแม่ว่าชินว่าหนูว่าหนู "ซื่อบื่อ" แม่เลยบอกว่าเป็นเพราะเจไดร้องไห้น่ะซิ คราวหลังอย่ารัองนะ เพื่อนจะได้ไม่ว่าได้ เจไดจะทำได้มั๊ยหนอ... ................................................................................ วันอังคาร 17 มิถุนายน 2551 แม่มีประชุมร้านสวัสดิการตอน 4 โมงเย็น คาดว่าคงจะเลิกหลัง 4 โมงครึ่งแน่นอน จึงต้องไปรับเจไดที่รร.มาไว้ที่คณะก่อน แม่แดงกับน้านิ่มก็ไปด้วยกัน ถึงรร.โชคดีห้องเจไดอ.ยังไม่ปล่อย แม่เลยไปขออนุญาตอ.พาเจไดกลับบ้าน ออกมารอหน้ารร. แม่แดงวิ่งมาบอกว่าหาชินไม่เจอก็เลยต้องออกตามหากัน หว่าจะเจอเกือบ 4 โมงละ รีบๆไปรับพี่จาอีก กว่าแม่จะถึงคณะก็เกือบ 4 โมงครึ่ง ให้เจไดอยู่กับนินจาและฝากแม่พี่จาไว้ แม่กลับบ้านมาวิ่งขึ้นห้องประชุมเลย ประชุมเครียดๆๆๆ กับไอ้ผจก.บ้าบอ อธิบายนิ๊ด...แม่ติ๊กทำงานอยู่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นครับ ทีนี้ในคณะก็มีองค์กรย่อยๆอยู่ หนึ่งในนั้นคือร้านสวัสดิการ ซึ่งขายวัสดุการแพทย์ ทางผู้บริหารให้แม่และทีมงานอีก 3 คนตรวจสอบร้าน แม่ก็เลยต้องยุ่งและวุ่นวายกับมัน ทั้งๆที่ไม่อยากเลย เหนื่อยมากกกก สรุปวันนี้เจไดเลยไม่ได้ว่ายน้ำเพราะประชุมเสร็จ 5 โมงครึ่ง เจไดเลยเล่นเกมรอแม่ กลับบ้านกันตอนทุ่มครึ่งครับ ............................................................................................ วันพุธ 18 มิถุนายน 2551 ฮึ่มๆๆกับเจไดแต่เช้า ทำอะไรช้าเป็นเต่า ฝนก็ตก รถติดแน่ๆ กว่าจะได้ออกจากบ้านเกือบ 8 โมง รถติดจริงๆ ถึงคณะอารมณ์เสียอีก มีคนมาจอดที่จอดรถแม่ แม่เลยไปจอดปิดท้ายซะ รปภ.มาบอกให้แม่ไปจอดอีกที่นึ่งพอดีเป็นรถอ. มีคนไปจอดที่อ.ก่อน แม่ก็ไม่ยอมอ.ก็อ.ซิ นี่มันที่จอดแม่นะ งั้นแม่ก็ไปจอดที่คนอื่นให้คนอื่นเค้าหากันใหม่ไง วุ่นวายแน่ๆ รปภ.ก้ขอร้องกลัวมีเรื่อง ก็เลยยอมไปจอดที่จอดแขกคณะ เฮ้อ!!อ.อะไรวะ ไม่มีมารยาท แทนที่ตัวเองจะมาจอดที่แขกคณะซะ ไม่คิดถึงคนอื่นเลย แม่เม้งกับรปภ. คุณต้องให้ใบเตือนไอ้คนที่มันมาจอดที่อ.นั่นด้วย จะได้หลาบจำ ฮึ่ม....เซ็งแต่เช้า เข้างานสายเลยวันนี้ เจไดลงสระร้องไห้บ้างเป็นระยะๆ น่าสงสารจัง เมื่อไหร่จะเลิกร้องซะทีเนี่ย นึกว่ามีเพื่อนแล้วจะเลิกร้องได้แล้วซะอีก ว่ายเสร็จไปเซเวนซื้อขนม และเลยไปซื้อลาดหน้า เจไดร่าเริงขึ้นและทานข้าวได้เยอะ ก่อนนอนมีตีกันบ้าง เจอาร์กล่อมเท่าไหร่ก็ไม่ยอมนอนแม่เลยดุซะ เจอาร์เลยร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร ร้องไม่หยุดเลยต้องโอ๋นอนกอด มีสะอื้นเป็นระยะ อ้อนเก่งจริงเชียวไอ้หมูอ้วนน้อย กว่าจะหลับได้ เหนื่อยยยย... ................................................................ วันพฤหัส 19 มิถุนายน 2551 เจไดมารร.แต่เช้าพร้อมด้วยดอกไม้ไหว้ครู ยายทำให้ 2 ชุดเผื่อชิน 1 ชุด
ชื่นชมดอกไม้ไหว้ครูของคุณยาย เมื่อวานเจไดบอกแม่ว่า อ.คัดเลือกคนถือพานไม่มีหนูเลยแม่ พูดเหมือนจะร้องไห้ แม่เลยบอกว่าเจไดก็ถือดอกไม้ไปไหว้ครูได้ครับ ครูชอบเหมือนกันครับ ค่อยยิ้มได้ สายๆเข้าประชุมแล้วเคลียร์งาน เหนื่อยจังวันนี้ ตอนเย็นเอาเด็กๆลงสระแล้วมาเล่นกะเชนน้อย
เล่นอะไรไม่รู้นะเนี่ย ไม่อยู่นิ่งๆเลย จริงๆอยากเอาเจอาร์มาด้วย แต่ยายจะทำกับข้าวเจอาร์เลยไม่ได้มา วันนี้เจไดร้องไห้อีกเช่นเคย บอกอยากกลับบ้านไม่รู้มีแผนอะไรมั๊ยนะ เมื่อวานก็ร้องแต่พอขึ้นจากสระก็ร่าเริงดีนี่นา แต่วันนี้อากาศค่อนข้างเย็น ในสระคงจะหนาวเลยงอแงๆ เจไดตัวสั่นน่าสงสาร ขึ้นสระแวะตึกคอมไปเอาของกับป่าป๊า แวะซื้ออาหารเย็น กลับบ้านหอมเจอาร์ ฟัดด้วยให้หายคิดถึง ช่วงนี้ไม่ค่อยได้กอดเจอาร์เลย ตอนเช้าก็ตื่นซะสายโด่ง ตอนเย็นกว่าแม่กับพี่จะกลับก็ค่ำละ พอเจอแม่เจอาร์ก็อ้อนๆน่ารัก บางทีแม่บอกให้เอาของไปเก็บให้ก็วิ่งตุ๊ต๊ะไปเก็บให้แม่เชียว ไม่รักไม่ได้ละเจอาร์ จุ๊บๆๆๆๆ ............................................................................................. วันศุกร์ 20 มิถุนายน 2551 ช่วงนี้แม่ต้องอุ้มเจไดออกจากที่นอนทุกวันเลย เพราะนอนดึกมาก เกือบ 5 ทุ่มทุกวัน วันนี้เจไดอาบน้ำ ทานข้าวเอง ตอนเย็นแม่แดงติดงานเลยฝากรับชินไปสระให้ด้วย ระหว่างทางกลับบ้านเจไดปวดอึอึ๊ เลยพาแวะปี๊มก่อน แต่เจไดก็อึไม่สำเร็จ ออกจากปั๊มตอน 5 โมงครึ่ง ถึงสระเกือบ 6 โมง พ่อ-แม่ชิน เชน ยาย เจอาร์ มารอแล้ว รีบๆเปลี่ยนเสื้อผ้าลงสระทันที ระหว่างว่ายเจไดปวดท้องเป็นระยะ ครูหนุ่ยบอกว่าเจไดแกล้ง แต่แม่ดูแล้วลูกไม่ได้แกล้งหรอกคงปวดจริง เทียวเข้าๆออกๆห้องน้ำหลายรอบ ก็ไม่สำเร็จอีก สุดท้ายก็ต้องลงสระต่อ น่าสงสารเจไดเหมือนกัน ร้องไห้ตลอดเลย ส่วนเจอาร์หลังจากดูพี่เล่นน้ำก็ขอแม่ลงมั่ง แม่เลยถอดเสื้อผ้าให้ลงในชุดวันเกิดซะเลย
เจอาร์ลงสระกับครูยูร เจไดยังคงร้องไห้ ส่วนชินว่ายสนุกครับ
เจอาร์สนุกมาก ครูยูรเป่าท้องปู๊ดๆ หัวเราะก๊ากๆเลย
เจไดเกาะขอบสระดำน้ำไปเรื่อยๆ
ชินขึ้นละ เจไดอยากขึ้น เจอาร์ยังไม่อยากขึ้น
สุดท้าย...เหลือเจอาร์สนุกกับครูยูรต่อไป ชอบจริงๆเลย ว่ายเสร็จไปซื้อผัดไท แม่กับเจไดเหนื่อยเลยนอนเร็ว ส่วนเจอาร์ไม่ยอมนอนแม่กับพี่หลับแล้วก็ไปยืนเกาะประตูดูป่าป๊า ป่าป๊าเลยจับไปนอนหน้าทีวีดูบอลกับป่าป๊าซะเลย เจอาร์นอนดูทีวีสบายใจเฉิบ ยายลงมาเห็นเลยแซวเจอาร์ เจอาร์อมยิ้ม ยายเลยอุ้มไปนอนด้วย ยายบอกว่ากว่าจะนอนก็เกือบ 6 ทุ่ม ไอ้หมูอ้วนนอนดึก..!!! กลางดึกคืนนั้นแม่ตื่นขึ้นมาหาเจอาร์ไม่เจอก็งงๆๆ หายไปไหนหว่า...!!! ตอนเช้าถึงรู้ว่าไปนอนกับยาย ส่วนเจไดตื่นมาไม่เห็นน้องก็ทำหน้างงๆ แม่บอกว่าเป็นเพราะเจไดตีน้อง น้องน้อยใจหนีออกจากบ้านละ ออกมาข้างนอกเห็นน้องนอนอยู่หน้าทีวีค่อยยิ้มออกได้ ......................................................................... วันเสาร์ 21 มิถุนายน 2551 แปดโมง ออกจากบ้านพายาย ยายควร เจได เจอาร์ ไปบ้านยายทวด ตาเฝ้าบ้าน ก่อนไปเอาผ้าเข้าเครื่อง แยกผ้าให้ยายขำมาซักก่อน ไปถึงบ้านยายทวดแปดโมงครึ่ง บ้านยายทวดเป็นหมู่บ้านชนบท อยู่จ.มหาสารคาม ไปถึงเจอน้าตู่เมาแอ๋อยู่ เด็กๆเข้าไปหาแม่รีบห้ามเลย ห้ามเข้าใกล้ คนเมาอันตราย กระนั้นก็ยังอยากไปหาน้าตู่อยู่นั่น
เจอาร์มีขนมด้วย
แบ่งขนมกันครับ
อยากไปหาน้าตู่ ระหว่างรอสำรวจบ้านยายทวด ตั้งแต่ยายทวดเสียบ้านเปลี่ยนไปเยอะ น้าตู่อยู่คนเดียว น้าพรจะกลับมาวันหยุดสัปดาห์ละครั้ง น้าตู่ก็ไม่สนใจบ้านเท่าไหร่บ้านเลยรกอย่างที่เห็น
ยายทวดชอบนั่งทอเสื่ออยู่ตรงนี้ เมื่อก่อนเรามาจะเห็นยายทวดยิ้มเห็นฟันดำๆ เจไดชอบมองฟันยายทวด คิดถึงยายทวดจังเลย มาแต่ละทียายทวดก็สรรหาของกินมาให้กินอยู่เสมอ แค่รู้ว่าจะมาก็เตรียมไว้ละ เวลาลูกๆหลานๆกินยายทวดจะนั่งมอง ยิ้มมีความสุข ยายทวดอารมณ์ดีตลอดไม่ค่อยเห็นยายทวดทุกข์ ยกเว้นเวลาน้าตู่เมา ยายทวดห่วงน้าตู่มากที่สุด แต่เมื่อไหร่น้าตู่จะทำตัวดีๆซักทีก็ไม่รู้ ตอนนี้สงสารน้าพรมากๆ
เจอาร์นั่งตั่ง
นั่งไปนั่งมา....
ล้มหงายหลังซะงั้น... จริงๆรูปนี้ต้องดูย้อนกลับหลัง เพราะแม่สร้างภาพ อิอิ ตอนแรกเจอาร์ไปนั่งแล้วหงายหลังไปก่อนแล้ว แม่ถ่ายรูปไม่ทันเลยบอกให้เจอาร์นั่งใหม่ ทำท่าหงายหลังด้วย เจอาร์ก็ทำตามแม่บอก เป็นดาราได้สบายเลย แม่เป็นผู้กำกับ อิอิ
ลิงน้อยอยากทำเหมือนน้องมั่ง
น่าน...หงายหลังเหมือนน้องซะอีก
โชว์ตุ๊กตาอุลตร้าแมนที่น้าตู่ให้ มีตัวเดียวต้องแบ่งกันเล่นครับ
หม่ำ..หม่ำ..ไปด้วย
ดูท่าหม่ำเจอาร์ กวนๆ....อีกแล้วครับ
เริ่มงอแง อยากได้มือถือแม่มาถ่ายรูปมั่ง
ร้องไห้อ้อนแม่...ไอ้อ้วนน้อยขี้อ้อนเอ้ย...
อยากไปจึ้นยด...อิอิ
เล่นรถกัน 2 พี่น้อง เจอาร์เปิดพุงทำไมนะ
เห็นสาว เข้าไปคุยกับสาว คุกเข่าขอความรักรึเปล่านั่น 555 ยายเก็บกวาดบ้านให้น้าตู่เสร็จแล้ว ไล่น้าตู่ไปอาบน้ำแล้วออกไปที่นากัน วันนี้เราจะไปดูที่เพื่อจะปลูกต้นยูคาลิปตัสกัน
ต้องจอดรถไว้ริมทางแล้วเดินเท้าเข้าไป ตอนแรกแม่กับเด็กๆว่าจะรอที่รถไม่เข้าไป แต่ทั้ง 2 ไม่ยอมจะเข้าไปให้ได้
ระหว่างทาง เจอวัวที่น้าตู่เลี้ยง
แวะพักใต้ต้นไม้ เจไดทะเล้นอีกละ
เจอาร์เห็นวัวร้อง อู้...อู้...ถ้าได้ร้องงี้ล่ะแปลว่าชอบใจมากๆ
เจไดสนุกสนาน
หิวนม แทะร่มแทนละกัน ระหว่างรอแม่กลับไปเอานมที่รถ
ผ่านต้นยูคาที่ชาวบ้านปลูกไว้ละ จากนั้นเราก็บุกป่าฝ่าดงเข้าไปในสวนที่ตอนนี้รกมากๆ เมื่อก่อนเป็นสวนมะม่วงของยายทวด ตอนแม่เด็กๆมาทีไรปีนต้นมะม่วงถือกะปิไปด้วย จิ้มมะม่วงกับกะปิ อร่อยสุดยอด ตอนนี้ไม่มีภาพนั้นละ มีแต่สวนรกๆไม่ได้ทำประโยชน์อะไรเลย จำได้ครั้งหนึ่ง แม่ยังเด็กๆ ไฟไหม้สวนยายทวด ด้วยความที่เป็นห่วงลูกๆหลานจะไม่ได้กินมะม่วง ยายทวดออกไปที่สวนจะดับไฟเอง ก็เลยถูกไฟนิดหน่อย สงสารยายทวดมากๆ และได้เห็นความรักที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เจไดสนุกและมีความสุขมาก บอกแม่ว่าหนูอยากเป็นชาวนา แม่เลยว่าไม่อยากเป็นนายร้อยแล้วเหรอ เจไดบอกเปลี่ยนใจละครับ ถามว่าใครอยากเป็นชาวนายกมือขึ้น เจไดยกมือเชีย แม่ถามอีก ใครอยากเป็นนายแพทย์ยกมือขึ้น เจอาร์ยกมือบ้าง เราอยู่นาน เดินเหนื่อยจนเหงื่อตก ยายเลยพาเดินกลับ ระยะทางไปและกลับ ราว 1 กิโลได้ พูดเหมือนไกล ไม่ไกลแต่เหนื่อยครับ ไม่ได้ถ่ายรูปละเพราะแบตหมด แปร่ว...ว.. ออกจากบ้านยายทวดบ่าย 2 โทรหาป่าป๊าว่าจะเข้าไปร้านซักหน่อย ป่าป๊าบอกไม่ค่อยมีคนไม่ต้องมา แม่เลยชวนเจไดไปสระผม แล้วแวะไปล้างรถใต้ตึกคอม ค่าล้างแพงชะมัด 260 บาท ล้างข้างนอกแค่ 170 ได้มาแล้วก็เลยตามเลย ระหว่างรอรถพาเจไดไปซื้อ KFC ไปกินที่ร้านป่าป๊า เจไดงอแงๆเนื่องจากที่ร้านเข้า net ไม่ได้ ไม่รู้เป็นไร ป่าป๊าก็ยุ่งไม่มีเวลาดูให้ ทุ่มนึงกลับบ้าน เอา KFC ให้เจอาร์กิน อาบน้ำ พาเจไดนอน เหนื่อยมากกก ส่วนเจอาร์ให้ยายจัดการ ไม่รู้ว่ายายเอาเข้ามานอนเมื่อไหร่ รู้แต่ว่าตื่นมาอีกทีเจอาร์ก็มานอนข้างๆแม่ละ .......................................................................... วันอาทิตย์ 22 มิถุนายน 2551 แม่มานับสต็อกที่ร้านสวัสดิการแต่เช้า กว่าจะเสร็จก็ 5 โมงเย็น แวะไปร้านป่าป๊าซักหน่อยคนไม่เยอะเท่าไหร่
ซื้อทาโกะยากิกับกาแฟปั่นมากิน วันนี้แหว่ง 1 ลูก ฝีมือป่าป๊าเช่นเคย 2 ทุ่มปิดร้าน แวะซื้อโดนัทฝากเด็กๆ ถึงบ้านเด็กน้อยร่าเริงมาก เล่นกันแรงๆด้วย บางครั้งล้มหัวชนเก้าอี้เลยถูกเปี๊ยะทั้ง 2 คน โทษฐานบอกไม่ฟัง แม่เหนื่อยนะครับ กว่าจะได้นอนเกือบ 5 ทุ่ม ทั้ง 2 คนเลือกนิทานกันอยู่นั่นแหละ เจอาร์เลื่อกเล่มแรกบอก "แบ๊ว...แบ๊ว" อ๋อ บ๊องแบ๊ว นั่นเอง เด็กๆชอบมากเป็นนิทานความมืดมากินเด็กไม่ยอมนอน เล่มที่ 2 เจอาร์บอก "ทิ๊ตชี่" อ๋อ แม่มดน้อยทิ๊ตชี่ เจอาร์กับเจไดชอบมากเหมือนกัน นึกว่าพอและ เจอาร์บอกอีก "แมน" คราวนี้อะไรหว่า...นึกตั้งนาน อ๋อ..อุลตร้าแมนนะเอง กว่าจะเล่าจบก็นอนกันดึกเช่นเคย ............................................................................... รักเด็กน้อยทั้ง 2 คนสุดหัวใจครับ จาก แม่ติ๊กเอง ............................................................................ ตอบคำถามค่ะ แม่น้องลูกศรคะ อันที่จริงแม่เจไดก็อยากได้ลูกสาวอีกซักคน แต่ไม่รู้จะเหนื่อยเกินไปหรือเปล่า กะลังคิดอยู่เหมือนกันค่ะ แม่เก๋ น้องป้อง ตึกคอมมีที่ขอนแก่นค่ะ ช่วงนี้คนเยอะค่ะเลยต้องไปช่วยที่ร้านทุกเสาร์ อาทิตย์เลย ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนกันค่ะ
Posted on Tue 24 Jun 2008 13:41 |
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
