วันนี้อัพยาวครับ ยาวมากกกก...เพราะแม่แอบดองไว้ 2 สัปดาห์ละ ช่วงนี้โรคขี้เกียจกะลังเข้าสิง 555 เดินผ่านคอมทีไร ก็รู้สึกเหนื่อยๆ เลยนอนดีกว่า สงสัยจะอ้วนเอาๆงานนี้ อิอิ
คราวนี้แม่รวบยอด 2 สัปดาห์ครับ ทะยอยลงดีกว่า
.......................................................................
วันจันทร์ 30 มิถุนายน 2551
ตื่นนอนเจไดบอกแม่ว่า "หนูอยากให้มีแต่วันเสาร์-อาทิตย์ ตลอดไปเลยแม่" สรุปว่าไม่อยากไปรร.หรือไม่อยากไปว่ายน้ำกันแน่เนี่ย
ตอนเช้าแม่พาเจไดไปคณะก่อน เกลี้ยกล่อมให้ไปหาหมออยู่นาน (เจไดบ่นปวดหู ปวดหัวมาหลายวันแล้ว) สุดท้ายต้องซื้อของเล่นให้ซะก่อนถึงยอม งานนี้ต้องซื้อ 2 อันเช่นเคย เผื่อน้องเจอาร์ด้วย ไม่งั้นมีแย่งกันแม่ปวดหัวครับ เจไดโทรลารร.กับอ.ทัศนีย์เองด้วย เก่งครับ คุยรู้เรื่องนะเนี่ย แม่ไม่ต้องคุยกับอ.เลย (เปิด Phone ฟังเอา) แต่อ.บอกว่าให้รีบมาเพราะวันนี้อ.จะคัดตัวนักแสดง ห้องเจไดจะแสดงวันที่ 4 กค.นี้ล่ะครับ คอยดูหนูน๊า...
แม่พาเจไดไปเอาแฟ้มประวัติ แล้วไปห้องตรวจหมอมาก็ตรวจเลย อิอิ ใช้เส้นนิดหน่อยครับ ไม่งั้นเดี๋ยวไปไม่ทันรร. นิสัยไม่ดีเน๊าะ แต่มันจำเป็นครับ

เจไดเห่อของเล่นใหม่ น่าแปลกเจไดพับลิ้นได้ด้วย ปลิ้นปล้อนเปล่าเนี่ยเรา..
ระหว่างรอหมอ เจไดถามแม่ว่า ทำไมไม่เห็นหมอ หมอไม่มาเหรอ แม่บอกว่ายัง เจไดว่าทำไมพยาบาลมาแล้วล่ะ แม่เลยบอกว่าพยาบาลต้องมาก่อน ต้องมาเตรียมของให้หมอ เจไดเลยบอกว่าหนูอยากเป็นหมอ หมอมาสายก็ได้ แม่เลยรีบบอกว่า หมอมาทำงานแต่เช้านะครับ แต่ต้องไปดูแลคนไข้ตาม word ก่อน ช่างถามจริ๊ง เจ้าเจได...

ระหว่างรอหมอ ดูท่านั่งซะก่อน ซ่าส์ซะ555
หมอตรวจแล้วหูปกติ อาจเกิดจากน้ำเข้าหู แล้วพอกลางคืนขี้หูมันขยายเลยทำให้ปวด แต่หมอส่องแล้วไม่เห็นมีอะไร เฮ้อ..ดีไป โล่งอก แม่เลยรีบพาเจไดไปส่งรร. ระหว่างทางเจอสามแยกมีไฟกระพริบ เจไดถามว่าไฟกระพริบมีไว้ทำไม แม่บอกว่ามีไว้ให้รถระวังรถทางตรงจะได้ไม่ชนกัน เจไดบอกว่าถ้ารถชนกันแล้วไฟมันจะมาช่วยเราได้มั๊ยแม่...!!! แล้วแม่จะตอบว่าไงเนี้ย...
ส่งเจไดเสร็จกลับมาคณะ เซ็ง..มีคนมาจอดรถแทนที่อีกละ แม่เลยจอดปิดซะ ใส่เบรคมือด้วย จะได้รู้ว่ารถใครมาจอด สุดท้ายก็เจอเค้าขอโทษใหญ่เลย ฉ๋ม...อย่ามาหาว่าแม่ใจร้ายเด้อ 555
ตอนเย็นพาเจไดไปว่ายน้ำ ร้องไห้ก่อนลงสระเช่นเคย ขนาดเอาของเล่นมาล่อแล้วนะเนี่ย แต่ก็ยอมลงจนได้ วันนี้ครูยูรสอนคนเดียว ให้เด็กๆเกาะโฟมลอยจาสระฝั่งนึงไปฝั่งนึง แล้ววิ่งกลับมา 5 รอบ แล้วให้กลับ เจไดช้าๆ แต่ก็ไปได้กะเค้า น่าสงสารจัง

เข้าแถวก่อนกระโดดลงน้ำ...ตูมมมม..มีชิน เจได แบงค์ ราม

เจไดกะชิน
ว่ายเสร็จแวะกินไอติมกัน 2 แม่ลูกก่อนกลับบ้าน เด็กน้อย 2 คนเกิดอาการเห่อของเล่นใหม่ ดีนะเนี่ยมี 2 อัน ไม่ต้องแย่งกัน

มีความสุข อิอิ
..............................................................
วันอังคาร 1 กรกฎาคม 2551
เจไดเดินเข้ารร.เอง เพราะวันนี้มัวแต่เลือกขนม แม่เลยเม้งๆ เพราะเลือกนานมากกก แม่จะเข้างานสายเจไดเลยยอมเดินแต่โดยดี
ตอนไปรับฝนตก เจไดดีใจใหญ่เลยไม่ต้องไปว่ายน้ำละ

ยังคงเห่อของเล่นใหม่อยู่
ถึงบ้านได้เล่นกับเจอาร์ เจอาร์น่ารักมากพูดได้มากขึ้น เล่นกัน 2 พี่น้อง ช่วงนึงแม่เผลอไม่ทันมองได้ยินเสียงเจอาร์ร้องจ้า แล้วล้มตัวลง เจไดก็ร้องบอกน้องหยิกหนู เอาเจอาร์ขึ้นมา ตอนแรกไม่มีอะไร ซักพักเห็นเลือดซึมออกมาเป็นรอยยาวข้างแก้ม เจไดข่วนน้อง เจไดบอกว่าน้องจะทำหนูก่อน แล้วร้องไห้ (กลัวโดนตี) แม่เลยโอ๋เจอาร์ น่าสงสารมาก ใส่ยาก็ไม่ได้ใกล้ตาเกินไป
ก่อนนอนเล่านิทานให้ฟัง เจไดเอื้อมมือไปเอานมกล่องจะมาดื่มแล้วเสียหลักล้มลง เจอาร์หัวเราะพี่ใหญ่เลย แล้วพูดๆๆอะไรฟังไม่ชัด แม่ฟังๆประมาณว่า "เจไดเอานม ล้มโครมเลย" พูดบ่อยมากๆ น่ารักมาก แม่สงสารเจอาร์จัง ถามว่าเจ็บแผลมั๊ย เจอาร์บอกไม่เจ็บ
ป่าป๊ากลับมาเห็นหน้าเจอาร์ ถามแม่ว่าเป็นไร แม่ก็นึกว่าเจไดหลับแล้ว ด้วยความที่ไม่อยากให้ป่าป๊าตีเจได (แบบว่าสงสารลูก) เลยบอกว่าโดนมุมหนังสือข่วน ไม่รู้ป่าป๊าเชื่อมั๊ยนะ พูดจบเท่านั้นแหละ มีเสียงแจ้วๆแทรกเข้ามาเลย "ป่าป๊า น้องเล่นหนังสือนิทาน แล้วมุมหนังสือนิทานมัน ค๊ม..คม..(เน้น!!)นะป่าป๊า มันก็เลยบาดหน้าน้องเลย เลือดออกเลย " น่าน!!!... ดูเจไดแต่งเรื่อง แม่งี้อึ้งเลย...นึกว่าหลับแล้ว อุตสาห์ไม่อยากโกหกต่อหน้าลูก ลูกมันเลยโกหกต่อซะเลย ไม่ดีเลยนะเจได ต่อไปแม่ต้องบอกความจริงป่าป๊า เดี๋ยวหนูติดเป็นนิสัย ไม่ได้ ไม่ได้...
.................................................
วันพุธ 2 กรกฎาคม 2551
ตอนเช้าเข้าไปปลุก เห็นหน้าเจอาร์ก็สงสารลูกมาก จะเป็นแผลเป็นรึเปล่าไม่รู้ ยายเอาหางจระเข้ทาให้

แผลเจอาร์ เจ้าตัวการมันนอนไม่รู้สึกอะไรเลย
ลุงเต้มาหาแต่เช้าถามว่าเจอาร์เป็นไร มีคนคอยรายงานเสียงเจื้อยแจ้ว ตามความเดิมที่บอกป่าป๊าเป๊ะ แหม!! มันเก่งจริงๆนะ ได้มาจากใครเนี่ย 555
ตอนเย็นฝนตกอีก งดว่ายน้ำอีก 1 วัน ถูกใจเจไดเค้าล่ะงานนี้
...................................................................
วันพฤหัส 3 กรกฎาคม 2551
ตอนเย็นฝนไม่ตก แต่เจไดไม่ได้ไปว่ายน้ำเพราะมีนัดกับหมอจิตวิทยาเด็ก ผลการตรวจคุณหมอบอกว่าเรื่องพูดน้อยเป็นนิสัยส่วนตัวเด็ก อาจเป็นเพราะพ่อแม่ไม่ค่อยช่างพูด หมอบอกว่าบางทีอ.ที่รร.มักจะคาดหวังให้เด็กพูดเก่งเหมือนกันไปหมด ซึ่งจริงๆแล้วนิสัยของเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน หากว่าเค้าสามารถเรียนร่วมกับเพื่อนได้ พูดคุยเข้าใจก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไรมากมาย แม่จึงสบายใจ คุณหมอนัดวัด IQ อีกทีวันที่ 7 สิงหา

ระหว่างรอหมอ เจไดบ่นอยากกลับบ้านเป็น 10 กว่าครั้งได้ จนแม่ชักเบื่อแล้วนะครับ คุยกับหมอเสร็จเจไดแวะเล่น

ขากลับเจไดจ้อตลอดทาง จ้อจริงๆ คุยๆๆๆๆๆไม่หยุดเลยจนถึงบ้าน แม่เลยอึ้ง ไหนว่าเจไดไม่ค่อยพูดไง เอาไงเนี่ย แม่ชักงงงง...

รูปซ้ายเจไดถ่าย รูปขวาเจอาร์ถ่ายตัวเอง
ถึงบ้านเด็กๆเล่นกันก่อนนอน แม่กับยายเหนื่อยมากๆ ต้องคอยห้ามทัพตลอดเลย เผลอเป็นไม่ได้ ไอ้ตัวเล็กก็ชอบนัวเนียพี่ อยากเล่นกะเค้า พอไม่ได้ดั่งใจหรือพี่ตีเอาก็อ้าปากกัดพี่ซะ พี่เจไดร้องไห้แงๆ
...........................................................
วันศุกร์ 4 กรกฎาคม 2551
วันนี้แม่ลางานไว้แล้วเนื่องจากเจไดมีงานแสดงที่รร. และแม่กะจะไปธุระด้วย แม่ ยาย เจได เจอาร์ ไปรร.กันแต่เช้า

ถึงรร.เรียกมาถ่ายรูปหน้ารร. ยากมากกกก ไม่อยู่สุขทั้ง 2 คน

เข้าห้องอ.กำลังจัดแถว เตรียมขึ้นเวที

ระหว่างรอพี่ แม่พาเจอาร์ไปเล่นสนามหน้าห้องเรียนพี่

รอการแสดงครับ กำลังเริ่มเบะ จะได้ความมั๊ยล่ะเนี่ย

ถึงเวลาแสดง เจอาร์กับยายตั้งใจนั่งดูพี่

การแสดงชุดที่ 1

...2...

....3...

การแสดงของพี่เจได ชื่อชุด "พี่สาวครับ" เพลงของจรัล มโนเพชร

ขำมากๆ ตามสคริป เจไดต้องเกาะไหล่สาวเต้นๆ ตอนแรกไม่ยอมเกาะ สาวก็บอกให้เกาะ พอเกาะไม่รู้ว่าจับเค้าแรงไปเปล่า สาวเค้าสบัดไหล่หนี เจไดร้อง "เอ๋า" เป็นคำติดปากของเจได แม่กับยายก็ขำๆอยู่ข้างล่าง พอแสดงเสร็จยายบอกให้เจไดจีบสาวคนนี้นะ หวงตัวดี 555

เจไดแอบอยู่หลังเพื่อน มองไม่เห็นเลย






แสดงเสร็จเด็กๆกลับมาอาบน้ำทานอาหารที่ห้องเรียน เจอาร์สนุกกับของเล่นที่ห้องพี่มาก จนไม่อยากจะกลับบ้านเอาซะเลย

แม่ ยาย เจอาร์ กลับบ้านก่อน เจอาร์ดูดนมหลับมาในรถ

ถึงบ้านแม่พักเหนื่อย รู้สึกว่าไม่ค่อยสบายไงไม่รู้ เพลียมากๆ เหนื่อยๆ เลยนอนหลับไป ตื่นมาบ่ายโมง ทานข้าว แคะกระปุกออมสินหมูของ 2 ตัว ตอนนี้เต็มแล้ว เอาไปฝากธนาคารออมสินกัน

จากนั้นไปรับเจไดที่รร. พาไปไหว้พระที่ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง เจไดรบเร้าอยากมาหลายครั้งแล้ว แต่แม่ไม่ได้พามาซักที




รูปนี้ขำเจอาร์ แม่เผลอแป๊บเดียวมองหาเจอาร์ เห็นไปนั่งไหว้พระอยู่คนเดียว คนเค้าหัวเราะเจอาร์ใหญ่เลย
กลับบ้านทำกับข้าวให้เด็กๆ ตายายกิน ตัวเองกินไม่ค่อยได้ ไม่สบาย นอนหลับเป็นตายเลย รู้สึกว่าจะหลับไปก่อนลูกด้วย เจอาร์นอนดูดนมอยู่ พอดูดหมดขวดเจไดก็เรียกแม่ให้เอาน้ำให้น้องกิน น่ารักมากๆครับ แม่บอกว่าวันนี้แม่ไม่สบายของดเล่านิทาน 1 วันนะครับ เจไดเข้าใจแม่เอานิทานไปนั่งอ่านเอง อ่านไปตามเรื่องตามราว ตลกดี อ่านยังไม่ออกแต่เค้าจำจากที่แม่เคยเล่า และดูตามภาพเอา เด็กๆไม่งอแงแม่เลยหลับสบาย
......................................................
วันเสาร์-อาทิตย์ 5-6 กรกฎาคม 2551
แม่ไปเฝ้าร้านกับป่าป๊า แบบไม่ค่อยสบายตามเคย เหนื่อยจัง...
จบ 1 สัปดาห์ไปแบบเหมือนแบตแม่อ่อนๆไงไม่รู้ เฮ้อ!!!

ก่อนไปเห็นตาอ่านนิทานให้เจอาร์ฟัง เจอาร์ช้อบ..ครับ
.....................................................
วันจันทร์ 7 กรกฎาคม 2551
ตอนเย็นฝนตก เจไดงดว่ายน้ำ
.................................................
วันอังคาร 8 กรกฎาคม 2551
ฝนตกอีก งดว่ายน้ำอีก 1 วันครับวันนี้ครบรอบ 1 ปีที่คุณยายทวดเสีย คิดถึงจัง ขอลงรูปยายทวดไว้เป็นที่ระลึกไว้ให้เจไดกับเจอาร์ไว้ดูตอนโตหน่อยครับ

ยายทวดกับเจไดตอนขวบกว่า ยายทวดตัดผมไฟให้เจอาร์ตอนครบ 1 เดือน
ตอนยายทวดเสียเจอาร์อายุได้ 10 เดือน ยังเดินไม่ได้เลย ยายทวดป่วยหนักมาพักอยู่ที่บ้าน เจไดก็วิ่งข้ามยายทวดไปมา เจอาร์ก็คลานข้ามไปมา ยายทวดไม่โกรธ ยายทวดยิ้ม หัวเราะมีความสุขได้เล่นกับหลาน ตอนยายทวดต้องไปอยู่รพ. ยายทวดร้องไห้ บอกคิดถึงหลาน กลัวไม่ได้เห็นหลานอีก และจากวันนั้นยายทวดก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย เศร้ามากๆ
.....................................................
วันพุธ 9 กรกฎาคม 2551
ไปรับเจได เจไดร้องไห้เมื่อเห็นหน้าแม่ จะเปลี่ยนชุดให้ก็ไม่ยอม แม่เลยบอกให้ไปบอกครูก่อนถ้าจะเลิกว่ายต้องบอก ถึงสระครูยูรจับลงจนได้ เจไดร้องไห้ตลอด วันนี้หนูได้ลอยโฟม ชินโดนกระเบื้องบาดเป็นแผลเลือดไหล แต่ก็ไม่ร้อง ถ้าเป็นเจไดมีหวังร้องจนสระแตก
วันนี้เจอาร์นอนยากอีกตามเคย เป็นมาหลายวันแล้ว แม่กับป่าป๊าเหนื่อยสุดๆเลย
........................................................
วันพฤหัส 10 กรกฎาคม 2551
ตอนเย็นโทรคุยกับเจอาร์(ใช้โทรศัพท์บ้านจ้า) เจอาร์คุยกับแม่จ้อๆ เรียกแม่ๆ และร้องเพลงให้ฟังด้วย น่ารักมากๆ
พาเจไดลงสระ ร้องไห้เช่นเคยแต่แม่ก็ให้ลง กะว่าให้ลงอีกซักเดือน สองเดือน อดทนหน่อยนะลูกนะ ถึงหน้าหนาวคงหยุดพักก่อน แม่แดงชวนไปเรียนเทควนโด แม่ว่าเจไดคงชอบกว่าว่ายน้ำนะแม่ว่า แม่บอกแม่แดงไปดูที่และรายละเอียดมาด้วย แล้วมาคุยกันอีกทีครับ
......................................................
วันศุกร์ 11 กรกฎาคม 2551
วันนี้ไม่มีอะไรมากมาย พาเจไดลงสระ กลับบ้านแบบเหนื่อยจังเลยล่ะครับ
...................................................
ไดหน้ามีข่าวดีมาบอกครับ ^__^