ลูกไม้หล่นใกล้ต้น - อัศวินเจไดกับเจ้าหมูอ้วนเจอาร์สองพี่น้องจอมกวน

สวัสดีครับ เจไดเจอาร์มารายงานตัวครับ ตอนนี้เจอาร์เกือบ 2 ขวบแล้วน๊า วันที่ 5 กันยาที่จะถึงนี้จะครบ 2 ขวบเต็มพอดี กำลังช่างพูดช่างคุย พูดจนขี้เกียจจะฟังแล้ว ช่างถามอีกต่างหาก เห็นอะไรแปลกจะถามว่า "อะไร" หรือ "ของใคร" หรือ "เสียงอะไร" เสมอ แถมติดคำว่า "ยอดเยี่ยม" และ "เยี่ยมมาก" พร้อมชูนิ้วชี้กับนิ้วโป้งด้วย แม่เห็นแล้วตลกสุดๆ

ส่วนพี่เจไดตอนนี้อายุ 5 ขวบ 10 เดือน เดือนตุลาจะครบ 6 ขวบ ตอนนี้เจไดดีขึ้นมากๆ ทั้งเรื่องพัฒนาการร่างกาย และจิตใจ แต่แม่ก็ยังเหนื่อยกับลูกๆเหมือนเดิมล่ะครับ

....................................................................

วันอังคาร 12 สิงหาคม 2551

วันนี้เป็นวันแม่ แต่เป็นวันที่แม่ไม่ได้อยู่กับลูกเลย ต้องมาทำงานเพื่อสรุปรายงานเข้าที่ประชุม กว่าจะได้กลับก็เกือบ 3 ทุ่ม เหนื่อยสุดๆ

..............................................................

วันพูธ 13 - ศุกร์ 15 สิงหาคม 2551

รวบยอดล่ะกัน เพราะว่าเริ่มขี้เกียจ อิอิ

ช่วงนี้แม่ต้องพาเจไดมาทำงานตอนเย็นด้วยทุกวันเพื่อเคลียร์งานต่างๆให้เสร็จ เจไดไม่ค่อยกวนแม่เท่าไหร่ ได้เล่นเกม นั่งหน้าคอมตาแป๋วเลย แม่ลูกได้กลับบ้าน 3 ทุ่มทุกวัน ถึงบ้าน 3 ทุ่มครึ่ง นอนดึกและเหนื่อยทุกๆคืน

ช่วงนี้ที่รร.เจไดจัดสัปดาห์วันแม่ อ.ให้แม่ลูกช่วยกันประดิษฐ์ของเล่น แม่กับเจไดทำ TV ครับ แม่เป็นคนทำกล่อง เจไดเป็นคนวาดรูปเป็นเรื่องราวต่างๆ พร้อมตั้งชื่อประกอบ เจไดทำมา 5 เรื่องครับ

1. คุณพ่อแปลกใจ ไม่รู้ได้มาจากไหน วาดรูปคุณพ่อแปลกใจของเล่นเจได

2. แม่ซื้อของเล่นให้ อันนี้สงสัยอยากได้ของเล่นมาก

3. คนนอนดึก วันนี้ประดิษฐ์ของเล่น แม่ลูกนอนดึกก็เลยได้ชื่อนี้

4. เจ็ดสุขสะเด็ด เจไดชอบการตูนช่องเจ็ดตอนเย็นๆเรื่องนี้มากๆค่ะ

5. ครอบครัว เจไดวาดรูป พ่อ แม่ น้อง เจได เป็นภาพครอบครัว

แม่ตัดภาพที่เจไดวาดแล้วทำเป็นแผ่นๆ 5 แผ่นใส่เข้าไปในกล่อง TV เวลาดึงออกทีละภาพก็จะได้ดูหนังเจไดเป็นเรื่องๆไป เจไดชอบมากๆนั้งชื่นชมจน 5 ทุ่มจึงได้นอน

เช้าวันศุกร์แม่ไปส่งเจไดพร้อมสิ่งประดิษฐ์ที่ทำเมื่อคืน

พอเดินๆไปดูที่บอร์ด เห็นผลงานวาดภาพเจไดได้รางวัลชมเชยด้วย

รูปเจไดให้ของขวัญแม่เห็นแหวน

ส่วนอีกรูปเป็นรูปเกี่ยวกับวันแม่อ.ติดไว้หน้าห้อง

เจไดบอกว่าเจไดช่วยแม่ซักผ้า สังเกตุว่าจะไม่เหมือนเพื่อนอีกแล้ว วาดกระดาษกลับหัว

จะว่าไปเรื่องวานศิลปะเจไดได้แม่ไปเต็มๆเลย สมัยแม่เรียนม.ต้น แม่ทำงานศิลปะกับอ.นิพนธ์ ขันแก้ว อ.ที่รร.แก่นนคร แม่ทำงานตอนเย็นทุกวัน (ตอนนี้ยังนึกถึงอ.อยู่ แต่ไม่ได้ไปกราบท่านเลย ไม่รู้ติดอะไรซิน่า) แม่ต้องอยู่เย็นเพื่อวาดภาพส่งประกวด ซึ่งก็ได้รางวัลทั้งในประเทศและต่างประเทศมาบ้าง

มีอยู่ตรั้งหนึ่ง ได้รางวัลชมเชยของเซ็นทรัล อ.พาไปรับรางวัลที่กทม.พร้อมเพื่อนๆ สนุกสนานเฮฮามาก ตามประสาเด็กบ้านนอกเข้ากรุง อิอิ

ช่วงจะจบม.ต้น ทางรร.ให้สิทธิแม่เรียนต่อม.ปลายโดยไม่ต้องสอบเข้า แต่ต้องทำงานศิลปะกับอ.ต่อ ทีนี้คุณตาไม่อยากให้ทำกลัวเรียนไม่เต็มที่ แม่เลยไม่ได้ทำงานกับอ.ต่อ แต่ก็โชคดีที่สอบเข้าด้วยตัวเองได้ แม่เองเสียดายมาจนบัดนี้ เพราะวิชาศิลปะเป็นวิชาที่แม่ชอบและทำคะแนนได้ดีมาก รองจากภาษาไทย ซึ่งภาษาไทยแม่ก็เขี่ยนเรื่องแต่งกลอนได้รางวัลมาเหมือนกัน รวมทั้งที่ได้ลงหนังสือนิดหน่อย งานนี้น้าหนิงคงจำเรื่องนึงได้นะ ก็เรื่องที่น้าหนิงส่งคำขวัญวันแม่ที่รร.แล้วได้รางวัลมา จริงๆแม่เป็นคนแต่งให้ น้าหนิงไปรับรางวัลแบบงงๆ ไม่คิดว่าจะได้นี่นา

ตอนจบ ม.6 กะจะเอ็นท์เข้าศิลปากร ตาไม่ยอมอีก ฮือ..ตาของหนูทำร้ายจิตใจแม่จังเลย แต่ก็เป็นเพระหวังดีอ่ะนะ สมัยก่อนงานศิลปะมันไม่ค่อยจะเป็นที่ยอมรับ แม่เลยขอเอ็นท์เข้าบรรณารักษ์แทน ด้วยว่าถ้าไม่ได้ทำงานศิลป์ที่ตัวเองชอบก็ขออยู่กับหนังสือละกัน ตาหนูก็ไม่ยอมอีก เฮ้อ..อะไรเนี่ย สุดท้ายแม่ก็ต้องมาเรียนบัญชีด้วยเหตุผลของตาว่ามันหางานง่าย ตาจะรู้มั๊ยเนี่ยว่ามันปวดหัวมากๆเลย ชีวิตช่างเศร้าจริงๆน๊า...555 (หัวเราะกลบเกลื่อน..Y_Y )

มาเรื่องเจไดมั่งดีกว่า ตอนเย็นพอจะลงรถ เจไดยื่นการ์ดให้แม่ เป็นการ์ดรูปหัวใจ

เขียนว่า หนูรักแม่ น่ารักมากๆ แม่ถามว่าทำไมเพิ่งให้แม่ เจไดบอกว่าอ.ให้ถึงบ้านก่อน พอถึงบ้านยังไม่ทันลงจากรถเจไดก็รีบให้แม่เลย

เจไดมาบอกใครๆรวมทั้งคุยโทรศัพท์กับน้าหนิงด้วยว่า ได้รางวัลชมเชยวาดภาพวันแม่ จะได้ไปญี่ปุ่นด้วย (อันนี้สงสัยคิดไปเอง ไม่ได้ไปซักหน่อย) แม่เลยบอกว่าถ้าเจไดวาดเก่งๆต่อไปต้องได้ไปแน่นอนครับ ตอนนี้เค้ายังคิดว่าจะได้ไปญี่ปุ่นอยู่นะเนี่ย แล้วแม่จะมีปัญญาพาไปมั๊ยล่ะครับ หุหุ...

สรุปว่าเจไดท่าทางจะเป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นเลย แม่จะรอดูผลงานของหนูต่อไปนะครับ

ส่วนเจ้าเจอาร์ ช่วงนี้เริ่มพูดมากขึ้น พูดได้หลายคำติดกันแล้ว ชอบดูการ์ตูนแองจี้เป็นที่สุด มีอยู่คืนหนึ่งป่าป๊าเปิด CD หนังให้ดูในห้องนอน ก็นอนดูกัน 4 คน พ่อ แม่ ลูก แม่เลยถามว่า หนังเรื่องอะไร ป่าป๊าก็ไม่ตอบ สักพักได้ยินเสียงจากเจอาร์บอก "หนังเยื่อง..ปี๋" อิอิ หนังเรื่องผีนั่นเอง จริงๆไม่ใช่เรื่องผีซักหน่อย เป็นหนังมัมมี่อะไรนี่ล่ะ

บาทีเห็นแม่ใส่ที่คาดผมก็จะถาม "ของใคร" หรือได้ยินเสียงแปลกๆก็ถาม "เสียงอะไร" ช่างถามช่างสงสัยเป็นที่สุด ไอ้หมูน้อยของแม่ ตอนนี้ชักจะไม่เป็นหมูน้อยแล้ว น่าจะเป็นหมาน้อยมากกว่า เพราะเจอาร์ไม่ค่อยหม่ำข้าวเลยอ่ะ

...............................................................

วันเสาร์ 16 - อาทิตย์ 17 สิงหาคม 2551

แม่ต้องมาเคลียร์งานที่ทำงานจนค่ำทั้ง 2 วันเลย วันอาทิตย์ยายพาเจอาร์ไปบ้านยายทวดด้วย ส่วนเจไดอยู่เป็นเพื่อนตาอยู่ที่บ้าน

...............................................................

วันจันทร์ 18 สิงหาคม 2551

งานแม่หายยุ่งซะหน่อยแล้ว เย้...ดีใจๆๆๆ วันนี้ได้กลับบ้านเร็ว พาเจไดทำการบ้าน แต่ยังทำไม่เสร็จดีเลย ง่วงนอนซะก่อน เอาไว้ต่อพรุ่งนี้นะครับ

.................................................................

วันอังคาร 19 สิงหาคม 2551

ตอนเที่ยงไปกินข้าวที่วังมัจฉากับที่ทำงาน ได้กินกุ้งทอดกับยำปลาดุกฟูสมใจอยาก จริงๆ ชอบกุ้งเต้นมากๆเลย (รู้ทั้งรู้ว้ามันไม่ดี แต่ก็ชอบง่ะ) แต่ช่วงท้องแม่เลยอด...เสียดายๆๆๆ......

ตอนเย็นเด็กน้อย 2 คนเล่นขับรถกันในบ้าน

ดูเจ้าเจอาร์ขึ้นนั่งบนรถเลย ยังไม่พอขึ้นไปยืนด้วย ดีนะที่ไม่ตก..ไม่งั้นมีเจ็บอีก

........................................................................

วันพูธ 20 สิงหาคม 2551

วันนี้ช่วงเช้าอ.ที่รร.พาเด็กๆไปทัศนศึกษานอกสถานที่ งานนิทรรศการวันวิทยาศาสตร์ ที่คณะวิทยาศาสตร์ มข. แม่ติดงานไม่ได้ไปด้วย

เย็นไปรับเจได กินไอติมอีกแล้ว หมู่นี้กินได้ทุกวัน ให้เงินไปวันละ 20 บาท เจไดบริหารได้ดีมาก หมดทุกวัน

กลับบ้าน พอจอดรถเจอาร์รีบรี่มาหา บอกว่า "แม่มาแย้วววว.." "ไดมาย้วย" และ "มีหนมมั๊ย??" และ "โดนัทล่ะ??" ยายบอกว่าเหนื่อยมากๆ บางทีเผลอหลับไปแป๊บเดียวไม่รู้วิ่งหายไปไหน บางทีไปหลบอยู่ในห้องน้ำบ้านยายนาง บางทีก็ไปเล่นกับหมาแถวบ้าน ไม่เหมือนพี่เจไดเลยตอนเล็กๆพี่เจไดเรียบร้อย จะเล่นอยู่กับบ้านไม่เคยหนีหายไปไหนเหมือนเจอาร์ อ้อ..แต่มีอยู่ครั้งเดียวพี่เจไดอยู่หน้าบ้านกับตา แป๊บเดียวหายไปตาไม่รู้เรื่อง ยายไปดูหน้าบ้านอีกทีกำลังเดินจะเข้าสนามกีฬา ดีที่เห็นก่อนนะ ไม่งั้นไม่รู้จะตามเจอมั๊ย

อาบน้ำเด็กๆแล้วออกไปซื้อกับข้าวเย็นกัน พาแวะดูน้ำพุอีก

ชอบมากๆ ดูได้ไม่มีเบื่อเลย

........................................................................

วันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2551

เจอาร์ส่งพี่ขึ้นรถแต่เช้า บอกป่าป๊าว่า "จับมือ" และ "หอม" ต้องมาจับมือและหอมพี่ตอนส่งพี่ขึ้นรถทุกวัน (ถ้าตื่นทันนะ)

ตอนเย็นไปรับเจไดเห็นมีการแสดงนิทรรศการของห้อง อ.2/3 และ อ.2/4 ห้องเจได ซึ่ง อ.2/4 แสดงเรื่อง ของเล่นพื้นบ้าน ส่วน อ.2/3 เรื่องไข่ เย็นนี้เจไดเลยอุดหนุนไข่เพือนมาฝากคุณยาย ซึ่งก็พอดีว่าคุณยายทำข้าวต้มเป็นอาหารเย็น ก็เลยได้ไข่เค็มมายำพอดีเลย

........................................................................

วันศุกร์ 22 สิงหาคม 2551

เจไดงอนแม่แต่เช้า ว่าแม่ไม่ไปเดินชมนิทรรศการของห้องด้วย งานเริ่ม 9 โมงเช้า แต่วันนี้หมอนัดตรวจแม่ แม่เลยไม่สามารถ แต่ก็พาเจไดเดินดูแต่เช้าก่อน

เจไดสนใจไข่มาก โดยเฉพาะไข่นกกระจอกเทศ

แต่เจไดก็ยังหน้าบูดอยู่ อ.ทัศนีย์เลยเข้ามาปลอบ บอกว่าให้คุณแม่มาพรุ่งนี้ก็ได้นะครับ

..............................................................................................

วันเสาร์ 23 สิงหาคม 2551

ตอนเช้าแม่พาเจไดไปรร.ก่อน วันนี้เจไดต้องมาเรียนชดเชยช่วงที่อ.ไปสัมมนาที่กรุงเทพ วันนี้อ.เปิดงานนิทรรศการอีก 1 วัน (เจไดเรียกว่าเปิดตลาดนัด)

แม่เดินดูงานสักพักอ.ก็ให้แม่ไปช่วยที่ซุ้มอีตัก อดเดินชมทั่วงานเลย ที่ซุ้มอีตักจะให้เด็กๆติดภาพถั่งที่กระดาษ แล้วตักถั่ว แยกชนิด นับเม็ด แล้วเขียนจำนวนที่นับได้ใส่ตามภาพที่ติด มีรางวัลให้เด็กๆด้วย เจไดมาเล่นเกมกับแม่แล้วไม่ยอมไปไหนเลย

มีการแสดงของเล่น แม่ชอบมุมตำส้มตำกับขายขนมครกจัง เสียดายเจอาร์มาไม่ทัน ไม่งั้นคงมาตำส้มตำโป๊กๆๆ แน่ เพราะชอบมากๆขนาดอยู่บ้านยังแอบไปตำส้มตำในครัวของยายเลย

เจไดที่ซุ้มอีตัก

ตอนแรกแม่บอกยาย น้าหนิง เจอาร์มาเร็วๆ เดี๋ยวไม่ทันตลาดนัด แต่ยายมัวโอ้เอ้ เจอาร์เลยไม่ทันจริงๆ 11 โมงตลาดก็ปิดแล้ว เจอาร์ยังไม่มาเลย สงสารแต่เจได อ.ให้เงิน (ปลอม) ไว้ซื้อขนมในตลาด แต่เจไดไม่ยอมซื้อเก็บไว้รอน้อง เลยไม่ได้ซื้อเลย แต่เจไดบอกว่าเมื่อวานซื้อน้ำปั่นกับไข่เจียวไปบ้างแล้ว

เลิกร้านเจไดช่วยอ.เก็บของ เด็กๆช่วยกันแข็งขันมาก น่ารักจริงๆ

ตอนเที่ยงยาย น้าหนิง เจอาร์มาถึง แม่เลยพาเจไดกับเจอาร์ไปกินข้าวที่ห้องอาหารพี่เจไดด้วย

เจไดกับเจอาร์หม่ำเอง หมดถาดเลย อ.ชมว่าเจอาร์เก่งมาก ถ้าได้เข้ารร.คงไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว

กินข้าวเสร็จไม่อยากกลับบ้าน เลยนั่งดูการ์ตูนที่ห้องเรียนพี่เจได วันนี้สองพี่น้องใส่เสื้อเหมือนกันเลย เพื่อนๆห้องพี่เจไดเลยถามแม่ว่าเป็นฝาแฝดกันหรือเปล่า